Strona główna > Przemyślenia > Człowiek we współczesnym świecie.

Człowiek we współczesnym świecie.

2 października 2012 Dodaj komentarz Go to comments

W dzisiejszym „zaganianym” świecie mało kto zwraca uwagę na ludzkie potrzeby. Większość z nas patrzy na siebie, ewentualnie bliską rodzinę i dąży do samorealizacji. No bo po co przejmować się kimś innym, jak samemu ma się problemy?

Wgłębiając się w ten temat, widzimy, że osoby, które „zajmują się” pomaganiem potrzebującym nie wypełniają swojego zadania lepiej od przeciętnego człowieka; często są wulgarne i złośliwe, a czy o to chodzi? Kopiemy pod sobą dołki, udając, że szanujemy się wzajemnie. Chcemy żyć w sztucznym świecie? Może po prostu do każdego należy podejść z sercem i potraktować go tak, jak sami chcemy być traktowani; może i tak, ale na to potrzeba dużo czasu i cierpliwości, a to nie na nasze nerwy. Więc żyjemy tak, aby nam było dobrze, dbamy o własną przyszłość, bo jesteśmy pępkiem świata i bez nas wszystko inne by nie istniało. Zdajmy sobie więc pytania : Kto tworzy przyszłość? Dzięki komu łatwiej się żyje? Co tak naprawdę jest najważniejsze w życiu?

Pieniądze czy sława? Rzeczywiście, luksusy to jest to ! Lecz człowiek do spełnienia potrzebuje drugiego człowieka i nic innego go nie zastąpi. Społeczeństwo choruje na brak empatii, która jest głównym kluczem do drugiej osoby. Przyszłością są ludzie, wszyscy, nawet ci najmniejsi. To oni powodują, że się uśmiechamy, że chce się nam żyć, a najważniejsza jest miłość – szacunek do bliźniego.

Świat idzie w złym kierunku i tylko my możemy to zmienić. Wystarczy podarować napotkanym na swej drodze trochę serca, to nic nie boli. Wyjdźmy z domu, rozejrzyjmy się dookoła i popatrzmy na człowieka i jego podstawowe potrzeby – wcale nie trzeba tak dużo. Spójrzmy na tych, których codziennie popychamy, w czym oni są gorsi od nas? Mają mniej pieniędzy? Gorzej wyglądają? Może na coś chorują? I tylko dlatego, że różni nas wygląd zewnętrzny ich odrzucamy? Nie to, co okrywa człowieka lecz to co w nim jest się liczy. Musimy pamiętać, że wszyscy mamy uczucia i każdemu należy się szacunek, bez względu na to kim jest. Zadbajmy o to aby poklask spadł ze szczytowego miejsca wartości, a człowiek wzbił się na ten szczyt.

Ktoś zapyta: A gdzie w tym wszystkim jest Bóg?

Szanując bliźniego, szanujesz samego Pana Boga, bo przecież to On mieszka w każdym z nas.

„Człowiek jest wielki nie przez to, co posiada, lecz przez to kim jest, nie przez to, co ma, lecz przez to, czym dzieli się z innymi”

Jan Paweł II

Pozdrawiam wszystkich – Karolina.

Reklamy
Kategorie:Przemyślenia
  1. Brak komentarzy.
  1. No trackbacks yet.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: