Sw.Klara

Arredondo-santa_clara

 
 
 
 
11.08 – jest dniem w ktorym wspominamy Sw. Klare z Asyzu
 
Módlmy się: Boże, Ty sprawiłeś, że św. Klara wśród niezliczonych dziewic zajaśniała niezwykłym blaskiem cnót; daj, abyśmy przez jej zasługi i wstawiennictwo naśladowali świetlany przykład jej życia i dostąpili radosnego oglądania Twego Oblicza w Królestwie niebieskim. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
 
 Imię Klara, pochodzi z łaciny „clara” i oznacza: jasna, czysta, a także sławna. Poprzez nadanie tego imienia wyrażano pragnienie, aby osoba, która je nosi, była wzorem i przykładem dla innych
Zyciorys sw.Klary

Św. Klara przyszła na świat w 1193 roku. Była najstarszą z trzech  córek pana Favarone z rodu Offreduccich i jego żony Ortolany Zdobyła  staranne wykształcenie, umiejętność haftu, a także umiłowanie modlitwy,  szacunek dla każdego człowieka i miłosierdzie, które często praktykowała  wspierając jałmużną wielu ubogich. Ojciec Klary podejmuje starania, by  dobrze wydać córkę za mąż, lecz ta odrzuca wszelką myśl o małżeństwie.  Zachwycona życiem ewangelicznym św. Franciszka nawiązuje z nim kontakt i  poddaje się jego duchowemu kierownictwu. W 1211 roku w nocy potajemnie  opuszcza dom rodzinny, aby za przykładem świętego oddać się życiu  ubóstwa i pokuty z miłości do Chrystusa. Udaje się do Porcjunkuli, gdzie  z rąk Franciszka przyjmuje habit pokutny jako znak zaślubin z Jezusem  Chrystusem. Wszelkie próby podejmowane przez krewnych Klary w celu  nakłonienia jej do powrotu kończyły się niepowodzeniem. W ślad za Klarą  podążają jej młodsze siostry: Katarzyna, która przyjmie imię Agnieszka i  Beatrycze. Wzrasta liczba dziewcząt, które urzeczone postawą i  przykładem Klary podejmują radykalne życie według Ewangelii. Franciszek  umieszcza je przy kościele św. Damiana wyznaczając Klarę na ksieni  klasztoru. Tak powstał II Zakon, w którym siostry nazywane „ubogimi  paniami”, „damianitkami”(od kościółka św. Damiana), a po śmierci Klary  klaryskami zachowywały Ewangelię żyjąc w posłuszeństwie, bez własności i  w czystości.

Życie, którego uczyła swe towarzyszki św. Klara opierało się na  rozważaniu Słowa Bożego, a także nosiło piętno nauk św. Franciszka Klara przede wszystkim ukazywała siostrom jak bardzo powinny być  wdzięczne Bogu za łaskę powołania.Razem z nimi gorliwie uczestniczyła w  modlitwach, dbała o piękno kaplic i ołtarzy wykorzystująć znajomość  haftu. Swoje modlitwy Klara wspierała surowym życiem, często poszcząc i  czuwając nocami. Była jednak bardzo troskliwa dla swoich sióstr  nierzadko wypraszając dla nich cudowne wsparcie. Gdy były głodne  rozmnożyła chleb, gdy były chore uzdrawiała je znakiem krzyża, gdy  groziło niebezpieczeństwo ze strony pogańskich Saracenów, jej żarliwa  modlitwa skierowana do Chrystusa Eucharystycznego spowodowała, że  wyjednała Jego zapewnienie: „Nie bójcie się! Ja was zawsze strzec  będę!”. Świętość Klary ma swe źródło w bezgranicznej ufności Jezusowi  Chrystusowi, w radykalnym podjęciu życia Ewangelią i w całkowitym  posłuszeństwie papieżowi oraz nauczaniu Kościła katolickiego. Osłabiona i  schorowana pod koniec życia św. Klara doznała cudownej łaski. Gdy  siostry udały się do kaplicy, aby uczcić Boże Narodzenie, ona pozostała  na swym posłaniu chora. Rozważając tajemnicę Wcielenia Boga westchnęła  do Dzieciątka: „Panie Boże, to ze względu na Ciebie zostałam tu sama!”.  Wtedy otrzymała łaskę usłyszenia i ujrzenia Pasterki, jaką w kościółku  Porcjunkuli odprawił św. Franciszek z braćmi.

Reklamy
  1. Brak komentarzy.
  1. No trackbacks yet.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s