Strona główna > powołanie > Nie sprawiedliwzc lecz grzeszników

Nie sprawiedliwzc lecz grzeszników

„Zachęcam was, […] abyście postępowali w sposób godny powołania, jakim zostaliście wezwani, z całą pokorą i cichością, z cierpliwością, znosząc siebie nawzajem w miłości.  (Ef 4, 1-2)
„Bo nie przyszedłem powołać sprawiedliwych lecz grzeszników” (Mt 9, 9-13)

1044229_178646282304413_1659034688_n
 Dwa bardzo mocne fragmenty z jednej z wrześniowej,  sobotnuiej liturgii Słowa. Do rozważenia dla każdego z osobna. Bo każdy musi wziąć pod uwagę jego własne życie. I spojrzeć na to co w nim dobrego ale i przykrego. Rozważać ten fragment nie tylko myśląc o powołaniu do kapłaństwa, małżeństwa, życia zakonnego. Ale codziennego życia. Wypełniania woli Bożej w codzienności. Zadać sobie pytanie: czym dla mnie jest powołanie? Przykrą koniecznością? Narzuconym przez Boga sposobem jak mam postępować? … to droga do której zaprasza nas Bóg. Każdego na inną. Każdego na jego. On się nie myli. Naszym pierwszym i podstawowym powołaniem jest to do świętości. Do niej zaprasza Bóg każdego. A potem daje te mniejsze. Do małżeństwa, kapłaństwa, życia zakonnego, życia w samotności. I w końcu te można powiedzieć codzienne, do bycia ministrantem, pomocy w ochronce, prowadzenia jakiejś grupy… Jak reaguję na to zaproszenie?
„Żaden sługa nie może dwom panom służyć. Gdyż albo jednego będzie nienawidził, a drugiego miłował; albo z tamtym będzie trzymał, a tym wzgardzi. Nie możecie służyć Bogu i Mamonie” (Łk 16, 1-13).
Advertisements
Kategorie:powołanie
  1. Brak komentarzy.
  1. No trackbacks yet.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: