Strona główna > Uncategorized > Św. Siostra Faustyna – wspomnienie

Św. Siostra Faustyna – wspomnienie

SONY DSCDziś obchodzimy wspomnienie św. siostry Faustyny Kowalskiej – patronki DDASZ – u. Była to kobieta wyjątkowa, silna oraz pełna pokory i wiary. Zawsze, gdy zaglądam do jej Dzienniczka zadziwia mnie jej uległość względem Woli Bożej oraz jej wielka wiara. Dziś chciałabym się podzielić z Tobą kilkoma cytatami naszej patronki, które szczególnie do mnie przemawiają.

O Jezu, utrzymuj mnie w bojaźni świętej, abym nie marnowała łask. Dopomóż mi być wierną natchnieniom Ducha Świętego, dozwól, niech raczej mi pęknie serce z miłości ku Tobie, aniżelibym miała opuścić choćby jeden akt tej miłości.

O tak, piękne słowa. Tak często marnuję Twoje łaski, Boże, zapominając jak mocno mnie kochasz, jak wiele łask mi wylewasz, jak często tych łask nie zauważam.

O, jak słodko jest trudzić się dla Boga i dusz. Nie chcę spoczynku w boju, ale walczyć będę do ostatniego tchu życia o chwałę Króla i Pana swego. Nie złożę miecza, aż mnie wezwie przed tron swój; nie lękami się ciosów, bo tarczą moją jest Bóg. Lękać się powinien nas wróg, a nie my wroga.

Siostra Faustyna Kowalska jest dla nas świetnym przykładem walki o dobro, szerzenia Dobrej Nowiny, poświęcenia dla zbawienia dusz ludzkich, dla Boga Wielkiego i Miłosiernego. Czyż nie jest ono inspirujące i zachęcające do większej walki o dobro? Czyż to nie działa jak zachęta? Dla mnie na pewno.

O pokoro, piękny kwiecie, widzę, jak mało dusz cię posiada – czy dlatego, żeś taka piękna, a zarazem trudna, aby cię zdobyć? O tak, i jedno, i drugie. Sam Bóg w niej znajduje upodobanie. Nad duszą pokorną są uchylone upusty niebieskie i spływa na nią łask morze. O, jak piękna dusza pokorna; z jej serca wznosi się jak z kadzielnicy woń wszelka i nader miła, i przebija obłoki, i dosięga Boga samego, i napełnia radością Jego Najświętsze Serce.

Zawsze uważałam, że brakuje mi pokory, a siostra Faustyna jest idealną postacią, od jakiej można się tego uczyć! Cały jej Dzienniczek jest przesiąknięty postawą pełną pokory i tego można się od niej uczyć. Całą jej posługę mogłabym opisać w dwóch słowach – pokora oraz Miłosierdzie. Czy Ty też masz takie wrażenie?

Nie byliśmy Ci potrzebni wcale do szczęścia Twego, ale Ty, Panie, chcesz się podzielić własnym szczęściem z nami. Lecz podczas próby nie wytrwał człowiek; mógłbyś go ukarać, jak aniołów, wiecznym odrzuceniem, ale tu wystąpiło miłosierdzie Twoje i wzruszyły się wnętrzności Twoje litością wielką, i przyrzekłeś sam naprawić nasze zbawienie.

Advertisements
Kategorie:Uncategorized
  1. Brak komentarzy.
  1. No trackbacks yet.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: