Strona główna > życiowe > Radujmy się w Panu

Radujmy się w Panu

DSC_6285 (3)

Dlaczego wstydzimy się mówić o Panu Bogu, przyznawać się do tego, że w Niego wierzymy? W ostatnim czasie bardzo często spotykam się z ludźmi, którzy z przekonaniem mówią: „Tak, wierzę, chodzę co niedzielę do kościoła i tyle. Ale po co mam o tym mówić na prawo i lewo?!”
A czy to czasami nie jest „za mało” ? Dlaczego nie chcemy mówić głośno „Tak, wierzę”, tylko chowamy się, twierdząc, że przekonania religijne to prywatna sprawa każdego z nas? Czy naszym zadaniem czasem nie jest to, aby starać się jak najmocniej (w miarę możliwości) rozwijać się w swojej wierze? Samo powiedzenie, że „wierzę” nie wystarczy. Dzisiejszy świat potrzebuje ludzi, którzy będą umieli z radością, zapałem i ufnością wymawiać słowa Credo i wcielać je w swoje życie. Mówić „wierzę”,  a żyć tym, to dwie różne sprawy. Sama wiem o tym, że moja wiara nie jest zbyt silna, ale pragnę ją pogłębiać: pragnę z każdym dniem wiedzieć więcej o Bogu dzięki czytaniu Pisma Świętego, jak i dzięki codziennej modlitwie, czy też udziale w rekolekcjach. Warto zaznaczyć, że nie chodzi o to, by być w swojej wierze jakimiś „natrętami”, nie mamy też wierzyć tylko dlatego „bo tak wypada/ bo taka jest moda”. Mamy stać się jak dzieci, aby wejść do Królestwa Bożego. Dzieci nie wstydzą się mówić, często są w swoich czynach szalone. To dobrze, ważne jest to, abyśmy my też stali się szaleńcami z miłości do Pana Boga, abyśmy nie bali się iść za Jego głosem myśląc o tym „co będzie?” i  abyśmy całym swoim sercem świadczyli o Nim ludziom.

Ważne jest to, abyśmy nie zapominali o tym, że mamy wierzyć w Boga, a nie w ludzi, którzy są przy Nim. Musimy wiedzieć „dlaczego wierzymy”, abyśmy „ślepo” nie chodzili do kościoła, tylko dlatego, aby żywo świadczyć o Panu Bogu, z myślą że jest on dla nas bardzo ważny.

Pamiętajmy, że nasze kontakty z Bogiem z każdym dniem powinny się pogłębiać, abyśmy się cieszyli z każdego spotkania z Nim, odczuwali radość z każdej modlitwy, udziału w Mszy Świętej. Dążmy do tego, aby nie stawać się ponurakami, tylko żywo i z radością świadczmy o Panu Bogu.

Advertisements
Kategorie:życiowe
  1. Brak komentarzy.
  1. No trackbacks yet.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: