Ty gromadzisz rozproszonych, a zgromadzonych zachowujesz w jedności!

18 Styczeń 2017 Dodaj komentarz

tydzie_

Z czym stanę przed Panem i pokłonię się Bogu wysokiemu? Czy stanę przed Nim z ofiarą całopalną, z cielętami rocznymi?

Czy Pan się zadowoli tysiącami baranów, miriadami potoków oliwy? Czy trzeba, bym wydał pierworodnego mego za mój występek, owoc łona mego za grzech mojej duszy?
Powiedziano ci, człowiecze, co jest dobre. I czegoż żąda Pan od ciebie, jeśli nie pełnienia sprawiedliwości, umiłowania życzliwości i pokornego obcowania z Bogiem twoim?
Micheasza 6.6-8

Odpowiedzmy sobie na kilka pytań, które rodzą się na podstawie przeczytanego fragmentu Biblii, czyli Słowa Bożego. Przecież dla wszystkich chrześcijan to Słowa Boże są źródłem wiary i mają tak wpływać na nasze życie i kształtować normy moralne i wartości chrześcijańskie, aby były one zgodne z tym, czego Bóg od nas oczekuje. Pamiętajmy o tym, czego uczy Kościół Katolicki, że najwyższą normą moralności nie może być prawo ludzkie, bo każdy człowiek już od chwili narodzenia (z wyjątkiem Jezusa i Maryi), jest obciążony grzechem pierworodnym. Wprawdzie chrzestgładzi grzech pierworodny, ale skłonność człowieka do popełniania zła ciągle w nim pozostanie, gdyż ma wolną wolę. W historii świata nigdy nie będzie ludzi tak doskonałych, świętych i nieomylnych, jak Jezus Chrystus, bo Jego natura Boska połączyła się naturą ludzką i stał się dzięki temu Jezusem Chrystusem, Bogiem i człowiekiem. Prawo, które On ogłosił jest potwierdzeniem Prawa Bożego, czyli Dekalogu, ale jeszcze to prawo udoskonala prawem miłości bliźniego, w tym nawet wroga. To prawo jest zapisane nie tylko w Biblii, ale też w sumieniu każdego człowieka. A Kościół tylko na  uśpione czy źle uformowane sumienia  ma wpływać. Nie może natomiast deformować właściwie ukształtowanego sumienia, zakazując czegoś dobrego, np. wspólnej modlitwy ludzi wierzących z różnych Kościołów w „Tygodniu Modlitw o Jedność Chrześcijan”, jak to się niestety nieraz zdarza.

„Wszechmogący, wieczny Boże, Ty gromadzisz rozproszonych, a zgromadzonych zachowujesz w jedności, wejrzyj na owczarnię Twego Syna i spraw łaskawie, aby wszyscy, których uświęciłeś przez chrzest święty, dawali Ci wspólne świadectwo wiary i miłości.”
Fragment kolekty Mszy Świętej o jedność chrześcijan

Dziś w całym Kościele rozpoczęliśmy tydzień modlitw o jedność chrześcijan. I każdy może włączyć się w „walkę” o jedność! Nie tym razem nie pozostaje tylko modlitwa, tym razem sam wprowadź jedność w swoim domu, szkole, pracy, parafii!

Bo często my sami, katolicy jesteśmy skłóceni sami ze sobą. Często kłócimy się nawet w kościele o kolor ornatu! Takie kłótnie mogą wywoływać herezje, rozłamy! Dlatego módlmy się o jedność między nami katolikami i innymi wyznaniami! Bo wszyscy wierzymy w tego samego Chrystusa i na Jego przyjście czekamy!

Przyłącz się i Ty! Wprowadź jedność do swojego serca, domu, szkoły, pracy, parafii i wszędzie tam gdzie jesteś!

Holy is the new sexy!

16 Styczeń 2017 Dodaj komentarz

Mam taką torbę. Kiedy myślałam nad jej zakupem, rozważałam czy nie jest zbyt… Jak by to ująć… Wzywająca. Ale w końcu ją kupiłam. 

I w sumie nie myliłam się co do jej powierzchownego przekazu. Kiedy pierwszy raz wzięłam ją na wydział, to wszyscy patrzyli na mnie wilkiem. A jeden profesor z marsową miną stwierdził, czy na pewno powinnam coś takiego nosić na tak światłym wydziale.

Tylko że co złego jest w torbie, która mówi o tym, że świętość jest w modzie?

Znacie te powiedzenia? Jedno się pojawiło, kiedy w listopadzie Ameryka wybierała swojego nowego prezydenta. Mówiono wtedy, że „Orange is the new Black”. A tutaj, seksowna dziewczyns pin up mówi, że to świętość jest „nowym” sexy!

Ale dlaczego nowym? Przecież świętość zawsze była w modzie. Modę tworzyli święci – mogę zaryzykować stwierdzenie, że w historii było ich więcej niż projektantów mody!

Jaki stąd wniosek? Po pierwsze: nie oceniaj pochopnie. Po drugie: świętość nigdy nie wyjdzie z mody. I po trzecie: nawet wiarę trzeba czasem zareklamować w nieszablonowy sposób, aby inni zwrócili na nią uwagę 😉

Ave!

Wysyłka Pamiątek Adopcyjnych #1/2017

11 Styczeń 2017 Dodaj komentarz

Przyszedł czas na kolejną wysyłkę Pamiątek Adopcyjnych.
Tym razem powędrują one do 127 sióstr😉

Wysyłka nastąpi maksymalnie do końca lutego br.

  1. s. Katarzyna Abramczyk OCD
  2. s. Barbara Abramow-Newerly FRM
  3. s. Alina Teresa MsJ
  4. S. Anna Urszula MsJ
  5. s. Anna Antkowiak FMM
  6. s. Paulina Banaś SM
  7. s. Zofia Bońkowska SM
  8. s. Anna Barth FDC
  9. S. Barbara Teresa MsJ
  10. s. Weronika Bednadrz SSND
  11. s.Gracjella Bieniek OP
  12. s. Ewa Bijoś FMM
  13. s. Lucia Bigus CSSE
  14. S. Ella Birycka O.SS.S
  15. s. Vianneya Błaszkiewicz CSSE
  16. s. Natanaela Błażejczyk CSSF
  17. s. Celina Natalia Bochnak ZDCh
  18. s. Blandyna Boch OSU
  19. s. Augustyna Borkowska SMMM
  20. s. Stella Boruch ZMBM
  21. s. Ewa Bronowicka CSSE
  22. s. Urszula Bryda OCD
  23. S. Christiana Burkiciak ZMBM
  24. s. Małgorzata Burek CSFM
  25. s. Gertruda Bukowska SM
  26. s. Barbara Burliga SM
  27. s. Julia Chwał CSC
  28. S. Leticja Chełstowska MSF
  29. s. Tarcyzja Chmura SSND
  30. s. Rita Chrzanowska OSF
  31. S. Samuela Ciesielska CSS
  32. s. Barbara Ciągło BDNP
  33. s. Elżbieta Cińcio SMI
  34. S. Cypriana SSCJ
  35. s. Nikodema Czerniecka CST
  36. s. Monika Dawidowska SM
  37. s. Magdalena Delczyk SMI
  38. s. M Sabina Depta ISSM
  39. s. Władysława Dołgańska SDP
  40. s. Malwina Dopierała CSDC
  41. s. Dorota Dryniak CSFM
  42. s. Aldona Duczmal CSSE
  43. s . Małgorzata Duchnowska CSC
  44. s. Ewelina Maria Dudzik CR
  45. s. Joanna Dymowska OSF
  46. s. M. Eleonora Dzimiera
  47. S. Izabela Erdmann ISSM
  48. s. Agnieszka Eltmann CSFN
  49. s. Judyta Fajker SCB
  50. s. Bożena Anna Falk CSFN
  51. S. Maria Fides Bojka CR
  52. s. Paula Formela CSC
  53. s. Teresa Frąckiewicz CSC
  54. s. Krzysztofa Fulneczek ISSM
  55. s. Gabriela Maria MsJ
  56. s. Justyna Galant SM
  57. s. Wiesława Gapińska SM
  58. s. Władysława Garbacz NMP NP
  59. s. Estera Gillmeister SM
  60. s. Agnieszka Głuch SM
  61. s. Joanna Goik FMA
  62. s. Karola Gos CSSE
  63. s. Caritas Góral CSFN
  64. s. Józefa Górska OSB
  65. s.M. Dacja Grolik NP NMP
  66. s. Katarzyna Gulczyńska SDS
  67. s. Zuzanna Kazimierczuk SCII
  68. s.M.Faustyna Hipnarowicz
  69. s. Jadwiga Hajos OSB
  70. s. Beata Hajzler CSFN
  71. s. Alberta Harmata CMBB
  72. s. Zofia Hildebrandt SM
  73. s. Irmina Butowska SAC
  74. s. M. Izajasza OSCCap
  75. s. Marta Jagielska RM
  76. s. Dominika Janas CSFN
  77. s. Urszula Janic FRM
  78. s. Anna Janicka SM
  79. s. Tobiasza Jarzyna CSSE
  80. s. Weronika Jeżak CSFFM
  81. s. Ewa Jędrzejczyk SSCJ
  82. s. Klara Jędrzejewska OSFB
  83. s. Weronika Jurczak OSFB
  84. s. Petra Jurek CSS
  85. s. Helena Kałamucka RM
  86. s. Elżbieta Kamińska CSFM
  87. s. Maria Kamińska CSFM
  88. s. Maria Barbara Kamola OCD
  89. s.Urszula Kaptur CSFN
  90. S. Kasia Anna (Mała Siostra Jezusa)
  91. S. Katarzyna CSSH
  92. S. Zuzanna Kazimierczuk SCII
  93. s. Rafaela Anna Kazyaka CR
  94. s.Agnieszka Renata Kijowska SŁNSJ
  95. s. Rachela Klimczak CSFN
  96. S. Klara Grażyna Od Słowa Wcielonego OCD
  97. s. Kamila Kondej CSFFM
  98. s.Joanna Teresa Korzeniewska CR
  99. s. Stanisława Kościańska OSB
  100. s. Urszula Kosicka SM
  101. s. Maria Kosiorowska AI
  102. S. Anastazja Kowalska OSBap
  103. s. Aniela Kozieńska CR
  104. s. Agnieszka Kozioł SDS
  105. s. Edyta Krakowiak CSAFA
  106. s. Anna Krasner MChR
  107. s. Emilia Krzyżańska CSSE
  108. S. Krystyna Ewa MsJ
  109. S. Adela Kuczyńska USJK
  110. s.Stanisława Kuczaj CSFFM
  111. s. Daniela Kucz CSP
  112. s. Monika Kuczyńska CSC
  113. S. Kajetana Kupis CSDP
  114. s. Leonarda Kuniszewska MSF
  115. s. Teresa Ladzińska RM
  116. s. Justyna Lihs SM
  117. s. Helena Lipka CSFN
  118. s. Iwona Lis OSF
  119. s. Klemensa Luberda OSU
  120. s. Małgorzata Luć OSB
  121. s. Bożena Lysko CSSMA
  122. s. Józefa Łabaz CPA
  123. S. Otylia Pierożek CSS
  124. s. Katarzyna Rzymowska CSFN
  125. s. Vianneya ZMBM
  126. s. Anna Wojciechowska SM
  127. s. Weronika OSBap

Ofiaruję Tobie Panie mój…

6 Styczeń 2017 Dodaj komentarz

Dziś obchodzimy święto, w którym Jezus ukazuje, objawia się światu. W osobach Mędrców są reprezentowane ludy całego świata, wszystkich języków i krajów, które wezwane przez Pana wyruszają w drogę, by adorować Nowo Narodzonego w Betlejem.

Kapłani i uczeni w Piśmie, którzy przebywają blisko groty, nie robią ani kroku w jej kierunku. Mędrców wiedzie gwiazda, która zachęca ich do wyruszenia i oświetla im drogę wiodącą do tego szczególnego celu. Kapłani i uczeni w Piśmie znają dobrze Biblię. Stąd wiedzą, gdzie przepowiednie wskazywały miejsce narodzenia króla izraelskiego. Nie potrafią jednak powiedzieć Herodowi niczego ponad zwykłą prorocką informację. Mamy więc do czynienia ze swoistym paradoksem. Z jednej strony widzimy więc tajemniczą gwiazdę, która jest przewodniczką spotkania trzech pogan ze Zbawcą. Z drugiej zaś mamy Biblię, odczytywaną i nauczaną przez starotestamentalnych kapłanów i uczonych w Piśmie w taki sposób, iż nie można podać Herodowi niczego poza niewyraźną informacją.

Czy tak nie jest też z nami? Widzimy dokładne znaki, dokładnie widzimy drogę, którą mamy kroczyć jednak nie chcemy iść tą drogą, nie chcemy iść trzymając się tych znaków. Znamy Biblię, nauczanie Kościoła ale nie chcemy „oddać się” Bogu. Czemu?

Mędrcy dotarli jednak do Betlejem. Ujrzeli Zbawiciela, pokłonili się Mu i ofiarowali to co mieli najcenniejsze! Jednak My często nie idziemy za tą gwiazdą.  To może być trudne i na pewno jest trudne. Ale czy nie warto to zrobić? Mędrcom się udało bo gdy wracali do domu poszli inną drogą – czyli nawrócili się gdy spotkali Jezusa. Oczywiście nadal pewnie nie byli doskonali, nikt nie jest, ale byli szczęśliwi bo spotkali Jezusa. Zaczął się nowy rok. Może zrezygnuj z czegoś, zacznij czytać Pismo Święte, zrób coś w kierunku Jezusa, idź za gwiazdą.

Ale gdy już spotkasz Jezusa to wtedy będzie ciężko. Bo Twoje szczęście będzie próbował zniszczyć Herod. Bo on jest symbolem szatana, który czyha na życie Jezusa. Ale nie udało mu się zabić Jezusa. Bo Bóg czuwał i czuwa nad nami!

Jak zauważył św. Leon Wielki, z darów wynika, iż mędrcy wiedzieli, kim jest odwiedzany przez nich mały Chłopiec: kadzidło ofiarują Bogu, mirrę – poddanemu śmierci Człowiekowi, a złoto Królowi. Św. Ireneusz również dostrzega w darach uznanie prawdy o nowo narodzonym Dziecięciu: przez złoto mędrcy uznają w nim Króla, przez kadzidło – Boga, a poprzez mirrę – Cierpiącego Odkupiciela.

A Ty co dziś ofiarujesz Jezusowi? Złoto, kadzidło i mirrę już ma….

Jedyne co możesz Mu ofiarować to swój czas… Ofiaruj Mu swój czas i zostań w tym ubogim żłobie trochę dłużej. Oddaj mu siebie!

Nativity Scene, Adoration of the Magi

Ewangelia wg. Św. Mateusza

Gdy Jezus narodził się w Betlejem w Judei za panowania króla Heroda, oto Mędrcy ze Wschodu przybyli do Jerozolimy i pytali: «Gdzie jest nowo narodzony król żydowski? Ujrzeliśmy bowiem Jego gwiazdę na Wschodzie i przybyliśmy oddać mu pokłon».

Skoro usłyszał to król Herod, przeraził się, a z nim cała Jerozolima. Zebrał więc wszystkich arcykapłanów i uczonych ludu i wypytywał ich, gdzie ma się narodzić Mesjasz.
Ci mu odpowiedzieli: «W Betlejem judzkim, bo tak napisał prorok:
A ty, Betlejem, ziemio Judy,
nie jesteś zgoła najlichsze spośród głównych miast Judy,
albowiem z ciebie wyjdzie władca,
który będzie pasterzem ludu mego, Izraela».
Wtedy Herod przywołał potajemnie Mędrców i wypytał ich dokładnie o czas ukazania się gwiazdy. A kierując ich do Betlejem, rzekł: «Udajcie się tam i wypytujcie starannie o Dziecię, a gdy Je znajdziecie donieście mi, abym i ja mógł pójść i oddać Mu pokłon». Oni zaś wysłuchawszy króla, ruszyli w drogę.
A oto gwiazda, którą widzieli na Wschodzie, szła przed nimi, aż przyszła i zatrzymała się nad miejscem, gdzie było Dziecię. Gdy ujrzeli gwiazdę, bardzo się uradowali. Weszli do domu i zobaczyli Dziecię z Matką Jego, Maryją; upadli na twarz i oddali Mu pokłon. I otworzywszy swe skarby, ofiarowali Mu dary: złoto, kadzidło i mirrę.
A otrzymawszy we śnie nakaz, żeby nie wracali do Heroda, inną drogą udali się do ojczyzny.

Oto słowo Pańskie…

Święta Boża Rodzicielko- módl się za nami!

15822118_1574956289187507_1801946750_nWiększość z nas, zapytanych jaka uroczystość ma miejsce dziś, odpowiedzą „Nowy Rok, przecież!”. Tymczasem w kościele katolickim obchodzimy uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki, Maryi. Huczne spędzanie sylwestra, popijanie każdej kolejnej godziny jeszcze większą ilością alkoholu, aż do momentu gdy zacznie się magiczne odliczanie i wzniesienie toastu, przyćmiewa ową uroczystość, która rozpoczęła się już o północy. Oczywiście opis jest uogólniony, skierowany do 80% świętujących tego dnia. Jednak idźmy dalej…

… Miejsca Maryi, również w kościele, nie poświęca się tak wiele jak w czytaniach liturgicznych np. z 15 sierpnia. Wspomina się ją trzy razy. Najpierw jako niewiastę, z której zostanie zrodzony Zbawiciel (por. Ga 4, 4-7) a następnie w Ewangelii razy dwa. Skupmy się na tym ostatnim wspomnieniu, a mianowicie na fragmencie „Maryja zachowywała wszystkie te sprawy i rozważała je w swoim sercu” (Łk 2, 19). O czym to świadczy, że , jakby nie patrzeć wszystkie najważniejsze sprawy zachowała w cichości i skrytości serca? A mianowicie tym, że nie potrzebowała rozgłosu. I tak wystarczająco się nacierpiała przy ucieczce jeszcze jako kobieta brzemienna, a i sporo się nacierpi przez całe życie Jezusa, z rąk wszelakiej maści ludzi.

Maryja nie chce rozgłosu, nie chce być sławną celebrytką, katocelebrytką, Mother of the year czy gwiazdą Hollywood. Ona pragnie być dobrą matką w skrytości swego serca i w zaciszu rodzinnym.

Właśnie dlatego wielu z nas zapomina o Maryi, z racji tego, że sama nie chce się rozgłaszać na wszystkie strony.  Zapomina się o jej wielkich małych poczynaniach, o jej osobie, o tym, że w zasadzie gdyby nie została wybrana na Matkę Zbawiciela, to może losy całego człowieczeństwa wyglądały by inaczej (inaczej nie znaczy tylko lepiej ale być może i gorzej, kto wie). Oczywiście znów uogólniam, znów są to gdybania i scenariusze być może prawdopodobne..

Każdy jednak odpowiada za swe własne czyny i każdy odpowiada przed Panem. Starajmy się jednak nie zapominać o Świętej Bożej Rodzicielce. Darzmy ją wielką sympatią ale i pamięcią. Różańce w  dłoń!

Módl się za nami Święta Boża Rodzicielko abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych!

 

Święta (?) Rodzina

30 Grudzień 2016 Dodaj komentarz

Od pewnego czasu lubię czytać wpisy różnych znanych i mniej znanych osób na świecie na blogach czy stronach internetowych. Piszą tam jaki ten świat pełen jest dziwactw, opowiadają historie o wielkich krzywdach przydarzającym się innym. Często też piszą jaki Pan Kowalski ma portfel, jaki ma samochód, co robi w domu. W dzisiejszym świecie jesteśmy obserwowani 24 h na dobę przez 7 dni w tygodniu. Wiele z nas mówi „mój dom moje problemy”. Ukrywamy swoje problemy przed światem. I często są to słuszne powody. Bo może zdarzyć się tak, że nasz sekret, często wstydliwy pójdzie w świat lub zostaniemy wyśmiani wśród sąsiadów albo ktoś „miły” napisze o nas w gazecie.

Jak musiała się czuć Święta Rodzina? Bo przecież to co dzieje się teraz czyli zazdrość, pycha – to też działo się kiedyś…

Jak czuła się Maryja? Jak czuła się kobieta, która została poczęta z Ducha Świętego? Przecież wiele osób to wyśmiało? Co myślały o niej sąsiadki gdy dowiedziały się o ciąży?

Jak czuł się Józef? Jak czuł się mężczyzna gdy wiele razy musiał zmieniać miejsce zamieszkania od tak? Co myśleli znajomi i sąsiedzi gdy nagle bez słowa dom Józefa zostawał pusty? Może mieli coś do ukrycia? Może zabił człowieka?

Jak czuł się mały Jezus? Jak czuło się dziecko, które czuło w sobie Moc Bożą? Jak zachowywały się dzieci w stosunku do Jezusa gdy widziały Jego mądrość? Może myśleli, że jest dziwny?

Jak Oni się wtedy czuli? Ich uczucia opisuje doskonale Biblia. Oni jak parafrazują Ewangelię: „zachowywali wszystkie te znaki i cuda w sercu i rozważali je” Kogo mogli się poradzić? Kogo mogli zapytać o zdanie? Byli zdani tylko na siebie! Tak możemy sobie teraz pomyśleć! Przecież nie mieli się u kogo zatrzymać… Ale przecież Bóg nie pozostawiłby ich bez opieki!

No właśnie chyba wiele razy ich sprawdzał. Wiele razy posyłał swojego anioła. Wiele razy mówił Józefowi: „idź tam, idź tam” I on nie pytał czemu, nie zadawał zbędnych pytań ale brał żonę i dziecko i szedł. Może często w nieznane. Może czasem musieli prosić się o kawałek chleba. Ale zawsze ufali Bogu!

Tego uczy nas Święta Rodzina! Zaufać Bogu i na każde Jego wezwanie odpowiadać z chęcią TAK, TAK PANIE!

Ale Święta Rodzina daje nam jeszcze jedną lekcję. Oni uczą nas aby nie patrzeć na to co powiedzą inni. Oni patrzyli oczami Boga a nie ludzi. I każdy z nas powinien tak patrzeć. Powinniśmy nie zastanawiać się co powie sąsiad gdy wstanę wcześniej i pójdę do kościoła. Nie zastanawiaj się co pomyśli kolega gdy zobaczy na Twoim telefonie tapetę z Jezusem. Nie myśl o tym. Zawsze mów Bogu tak. A gdy pojawisz się w gazecie, gdy będziesz wyśmiewany, opluwany bo się wyróżniasz to ofiaruj to właśnie Świętej Rodzinie. A Święta Rodzina, która powinna być naszym wzorem będzie wspomagać nas, nasze rodziny. Bo rodzina jest po to by dawać miłość, by się wspierać. Mimo braku tematów przy stole, mimo złych myśli o swoim kuzynie. Zapomnij o tym i podziel się z nim nie tylko opłatkiem ale i Jezusem.

A jeśli będzie Ci trudno wykonywać polecenia Boga spójrz na Józefa i Maryję i pomyśl czy Oni nie są dla nas wzorem? Czy właśnie Oni nie powinni zostać naszymi idolami, gwiazdami z których chcemy brać przykład?

I dziś nie będzie lekcji o tym jak być dobrym rodzicem, jak być dobrym dzieckiem. Dziś będzie o tym jak po prostu być. A być to znaczy ufać…

Gdy Mędrcy odjechali, oto anioł Pański ukazał się Józefowi we śnie i rzekł: «Wstań, weź Dziecię i Jego Matkę i uchodź do Egiptu; pozostań tam, aż ci powiem; bo Herod będzie szukał Dziecięcia, aby Je zgładzić». On wstał, wziął w nocy Dziecię i Jego Matkę i udał się do Egiptu; tam pozostał aż do śmierci Heroda. Tak miało się spełnić słowo, które Pan powiedział przez proroka: «Z Egiptu wezwałem Syna mego».
A gdy Herod umarł, oto Józefowi w Egipcie ukazał się anioł Pański we śnie i rzekł: «Wstań, weź Dziecię i Jego Matkę i idź do ziemi Izraela, bo już umarli ci, którzy czyhali na życie Dziecięcia». On więc wstał, wziął Dziecię i Jego Matkę i wrócił do ziemi Izraela.
Lecz gdy posłyszał, że w Judei panuje Archelaus w miejsce ojca swego, Heroda, bał się tam iść. Otrzymawszy zaś we śnie nakaz, udał się w stronę Galilei. Przybył do miasta, zwanego Nazaret, i tam osiadł. Tak miało się spełnić słowo Proroków: «Nazwany będzie Nazarejczykiem».

Oto słowo Pańskie…

swieta_rodzina_v

Jest taki dzień… – życzenia bożonarodzeniowe

25 Grudzień 2016 Dodaj komentarz

the-nativity-icon

W owym czasie wyszło rozporządzenie Cezara Augusta, żeby przeprowadzić spis ludności w całym państwie. Pierwszy ten spis odbył się wówczas, gdy wielkorządcą Syrii był Kwiryniusz. Wybierali się więc wszyscy, aby się dać zapisać, każdy do swego miasta. Udał się także Józef z Galilei, z miasta Nazaret, do Judei, do miasta Dawidowego, zwanego Betlejem, ponieważ pochodził z domu i rodu Dawida, żeby się dać zapisać z poślubioną sobie Maryją, która była brzemienna. Kiedy tam przebywali, nadszedł dla Maryi czas rozwiązania. Porodziła swego pierworodnego Syna, owinęła Go w pieluszki i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie. W tej samej okolicy przebywali w polu pasterze i trzymali straż nocną nad swoim stadem. Naraz stanął przy nich anioł Pański i chwała Pańska zewsząd ich oświeciła, tak że bardzo się przestraszyli. Lecz anioł rzekł do nich: «Nie bójcie się! Oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie udziałem całego narodu; dziś w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Mesjasz Pan. A to będzie znakiem dla was: Znajdziecie Niemowlę, owinięte w pieluszki i leżące w żłobie». I nagle przyłączyło się do anioła mnóstwo zastępów niebieskich, które wielbiły Boga słowami: «Chwała Bogu na wysokościach, a na ziemi pokój ludziom Jego upodobania».  (Łk 2, 1-14)

A Wam życzę:
-prawdziwego spotkania z Nowonarodzonym
-prawdziwej, Bożej radości i miłości
-pokoju w sercu
-pojednania w rodzinach
-radosnych spotkań z najbliższymi
-przemiany serc

Asia Hadzik
w imieniu całej Ekipy DDASZ